Wybierając się na urlop w kraju lub za granicą konieczne zabierz ze sobą dowód ubezpieczenia zdrowotnego lub Europejską Kartę Ubezpieczenia Zdrowotnego (EKUZ). W przypadkach nagłego zagrożenia zdrowia lub życia świadczenia zdrowotne będziesz miał wykonane niezwłocznie. Radzimy jak dobrze przygotować się do wakacyjnej wyprawy, aby cała rodzina wróciła do domu zdrowa i zadowolona.

Nagłe zachorowanie
W sytuacji nagłego zachorowania (m.in. biegunka, bóle gardła, brzucha czy gorączka) masz prawo skorzystać z opieki lekarza podstawowej opieki zdrowotnej (POZ) poza miejscem zamieszkania. Po godzinie 18.00 do 8.00 rano (całodobowo w dni ustawowo wolne od pracy) pacjent może skorzystać z opieki lekarskiej i pielęgniarskiej w ramach nocnej i świątecznej opieki zdrowotnej. Świadczenia nocnej i świątecznej opieki lekarskiej są bezpłatne i udzielane bez skierowania. Każda przychodnia powinna umieścić w sposób widoczny informację o miejscu świadczonej opieki całodobowej wraz z adresem i numerem telefonu. 

Stan nagły. Zagrożenie życia 
Stan nagły to stan, w którym odroczenie w czasie pomocy medycznej może skutkować utratą zdrowia lub życia. 

Jeżeli znajdziemy się w sytuacji bezpośredniego zagrożenia życia należy wezwać pogotowie ratunkowe, dzwoniąc:
z telefonu stacjonarnego na numer 999
z telefonu komórkowego na numer 999 (lub 112)

Stany nagłe, bezpośrednio zagrażające życiu to między innymi:
utrata przytomności,
zaburzenia świadomości,
drgawki,
nagły, ostry ból w klatce piersiowej,
zaburzenia rytmu serca,
nasilona duszność,
nagły ostry ból brzucha,
uporczywe wymioty,
gwałtownie postępujący poród,
ostre i nasilone reakcje uczuleniowe (wysypka, duszność) będące efektem zażycia leku, ukąszenia, czy użądlenia przez jadowite zwierzęta,
zatrucia lekami, środkami chemicznymi czy gazami,
rozległe oparzenia,
udar cieplny,
wyziębienie organizmu,
porażenie prądem,
podtopienie lub utonięcie,
agresja spowodowana chorobą psychiczną,
dokonana próba samobójcza,
upadek z dużej wysokości,
rozległa rana będąca efektem urazu,
urazy kończyn dolnych, uniemożliwiające samodzielne poruszanie się.

Pamiętaj! Pierwszą podstawową zasadą jest nie wpadanie w panikę, tylko podjęcie zdecydowanych działań. Nikt nie powinien być biernym świadkiem wypadku. Najważniejsze, aby ratowanie ludzkiego życia rozpocząć już podczas pierwszych minut zdarzenia, ponieważ to one w dużym stopniu decydują o dalszym losie ofiary. 

Najważniejsze informacje, które należy podać po zgłoszeniu dyspozytora:
dokładne miejsce zdarzenia (adres, lokalizacja, punkty orientacyjne),
powód wezwania,
kto potrzebuje pomocy,
kto wzywa zespół ratownictwa medycznego.

Należy odpowiadać na pytania dyspozytora, dostosować się do jego zaleceń w zakresie udzielenia pierwszej pomocy. Przyjęte wezwanie powinno zostać potwierdzone przez dyspozytora.

Stany nagłe. Zagrożenie zdrowia
Jeśli natomiast znajdziemy się w sytuacji, w której my sami odczujemy nagłe zmiany w swoim organizmie, mogące w konsekwencji poważnie zagrozić naszemu zdrowiu, powinniśmy niezwłocznie zgłosić się do szpitalnego oddziału ratunkowego lub na izbę przyjęć szpitala.
Szpitalny oddział ratunkowy udziela pomocy medycznej osobom w stanie nagłego zagrożenia zdrowia, które są przywożone przez zespoły ratownictwa medycznego lub zgłaszają się same. Pacjenci po wstępnej diagnostyce i leczeniu są kierowani do oddziałów szpitalnych lub przekazywani do innych placówek specjalistycznych, lub też po uzyskaniu pomocy kierowani są do dalszego leczenia w trybie ambulatoryjnym. 
Do szpitalnego oddziału ratunkowego możemy zgłosić się bez skierowania. Nie obowiązuje rejonizacja według miejsca zamieszkania ani zdarzenia. 
Warto również wiedzieć, że szpitalny oddział ratunkowy jest przeznaczony dla pacjentów wymagających pomocy w stanie nagłym, ale nie zastępuje lekarza podstawowej opieki zdrowotnej ani lekarza poradni specjalistycznej. 

Potwierdzenie prawa do świadczeń 
Jeżeli pacjent przebywający w szpitalu nie posiada aktualnego zaświadczenia potwierdzającego prawo do świadczeń, może taki dokument przedstawić w innym czasie:
nie później niż w terminie 30 dni od dnia przyjęcia,
lub w terminie 7 dni od dnia zakończenia udzielania świadczenia. 

Niedostarczenie dokumentu w wyżej wymienionych terminach może skutkować obciążeniem pacjenta kosztami udzielonego świadczenia. Jednak przy znacznym opóźnieniu w dostarczeniu potwierdzenia prawa do świadczeń, świadczeniodawca może odmówić zwrotu kosztów. Powyższe zasady dotyczą także obywateli innych krajów UE lub EFTA uprawnionych do świadczeń na podstawie przepisów o koordynacji.

W przypadku stanu nagłego, brak dokumentu potwierdzającego prawo do korzystania z bezpłatnej opieki zdrowotnej nie może być powodem odmowy udzielenia świadczenia.

Źródło: nfz.gov.pl 

Poprzedni artykuł Następny artykuł

Swoje opinie wyrażać mogą tylko opini zarejestrowane w serwisie

Załóż konto i/lub Zaloguj się