Samuel Hahnemann (1755-1843) był twórcą homeopatii. Ten niemiecki lekarz bardzo dobrze zdawał sobie sprawę z braków ówczesnej medycyny. Poświęcił się badaniom starożytnych tekstów medycznych i prawdopodobnie zdanie przeczytane u Hipokratesa - „Chorego leczy natura, lekarz powinien pomagać, choroba powstaje od podobnego i dzięki podobnemu człowiek odzyskuje zdrowie" skłoniło go do głębszych studiów nad ta kwestią. Od tej pory zajmował się on badaniami nad oddziaływaniem na chory organizm ludzki różnych substancji leczniczych pochodzenia roślinnego, zwierzęcego oraz mineralnego. W 1796 roku Hahnemann po raz pierwszy ogłosił swoją tezę, która głosiła: „W sposób najpewniejszy, najszybszy i najskuteczniejszy można leczyć takimi lekarstwami, które zdolne są wywołać w zdrowym organizmie chorobę jak najbardziej podobną".
     Tak narodziła się zasada homeopatii : „similia similibus curantur" - podobne leczy się podobnym. Hahnemann nazwał odkrytą przez siebie metodę homeopatią (greckie homóios - podobny i pathós - choroba).
     Zasada homeopatii mówi, że podanie małej dawki określonego leku może leczyć objawy podobne do tych, jakie sam lek wywołuje po podaniu go w dużej dawce. Na przykład obawy malarii cechują się dreszczami, również chinina w dużych dawkach wywołuje dreszcze. Podawanie małych dawek chininy pod okiem lekarza ma jednak korzystny wpływ na przebieg malarii.
     Reakcja każdego organizmu na czynniki chorobotwórcze jest indywidualna, uwarunkowana konstytucją człowieka oraz jego temperamentem. Homeopatia przywiązuje dużą wagę do tego co człowiek czuje i leczy chorego, a nie jego chorobę. W skrócie chodzi o to, że np. nie leczy grypy, ale wszystkie objawy, które ujawnia organizm przez nią zaatakowany, aplikując leki dobrane ściśle od kątem podobieństwa. Należy pamiętać, że dobra praktyka każdego leczenia polega na leczeniu człowieka, a nie jego choroby.
     Jednym z najważniejszych faktów, który przemawia za stosowaniem homeopatii, jest nieszkodliwość tych leków stosowanych zgodnie z zaleceniem lekarza (brak działań i skutków ubocznych przy prawidłowym doborze leku).W ciągu dwustu lat stosowania leków homeopatycznych zostały potwierdzone ich zalety: właśnie brak działań ubocznych oraz skuteczność. Zakres działań leków homeopatycznych jest rozległy, jednak nie zawsze środkami homeopatycznymi udaje się wyleczyć wszystkie choroby. Na przykład zapalenie opon mózgowych, błonica, gruźlica, choroby weneryczne należy leczyć przede wszystkim metodami specjalistycznymi, a środki homeopatyczne mają przy tym znaczenie wspomagające. Dawkowanie określa lekarz przepisujący lek. Ponadto nie zawsze leki homeopatyczne od razu usuwają wszelkie dolegliwości, potrzeba cierpliwości przy ich stosowaniu.
     Leki homeopatyczne przygotowuje się z wieku surowców organicznych i nieorganicznych - rośliny lecznice, minerały, jady zwierzęce, wydzieliny zwierząt. Odrębność leków homeopatycznych polega również na szczególnych sposobach ich przygotowywania. Mianowicie poddawane są one rozcieraniu, rozcieńczaniu z następującym po nim wstrząsem (nazwane przez Hahnemana dynamizacją, czyli zwiększeniem skuteczności leku, która rośnie w miarę coraz wyższych rozcieńczeń). Kolejne rozcieńczenia lub roztarcia są nazywane potencjami. Leki homeopatyczne są stosowane w postaci płynnej, w proszku, w postaci tabletek oraz granulek. Oznacza się je nazwami łacińskimi, po których umieszcza się liczbowe oznaczenie rozcieńczenia lub roztarcia.
     Środki homeopatyczne wpływają regulująco na organizm. Impulsy wywołane przez te leki docierają do ośrodków nerwowych, nie działają jednakże na nie tłumiąco i nie zmniejszają sił obronnych organizmu.
     Homeopatia szybko zyskała wielu zwolenników, ale również ma wielu przeciwników. Obecnie homeopatia jest znana i stosowana w wielu krajach: Niemczech, Francji, Szwajcarii, Wielkiej Brytanii, Meksyku, Indiach, w Stanach Zjednoczonych Ameryki i innych. W Polsce zainteresowanie homeopatią od kilkunastu lat stale wzrasta.
     Polska homeopatia ma stuletnią tradycję. Towarzystwo Zwolenników Homeopatii RP zostało zarejestrowane w 1892 roku w Warszawie, a w 1894 powstała pierwsza apteka homeopatyczna. W 1932 roku Polska została przyjęta do Międzynarodowej Organizacji Homeopatów (po wojnie w 1946 ponownie zarejestrowane). W 1995 roku Towarzystwo zmieniło nazwę na Polskie Towarzystwo Homeopatyczne.

     Homeopata ma być przede wszystkim dobrym lekarzem, a dopiero na drugim miejscu lekarzem-homeopatą - jak podkreślił dr Peter Fisher, dyrektor Królewskiego Szpitala Homeopatycznego w Londynie, na konferencji naukowo-szkoleniowej w Warszawie. Dr Fisher, który jest osobistym lekarzem królowej Elżbiety II, przyjechał ostatnio do Polski na zaproszenie Polskiego Towarzystwa Homeopatii Klinicznej (PTHK).
     Główną teorią stosowaną na wytłumaczenie skuteczności leków homeopatycznych jest hipoteza tzw. pamięci wody. Zgodnie z nią, woda może przechowywać informacje o substancjach, z którymi wcześniej miała kontakt, a następnie przekazywać je układom biologicznym. Dr Fisher przedstawił prace wskazujące, że pewne fizykochemiczne własności bardzo silnie rozcieńczonych roztworów są takie jak własności roztworów bardziej stężonych.
Jak przypomniał lekarz, w sierpniu 2005 r. na łamach prestiżowego medycznego tygodnika "Lancet" ukazał się bardzo negatywny artykuł na temat homeopatii. Jego autorzy, na podstawie analizy wcześniejszych badań na pacjentach, uznali, że homeopatia nie działa. Późniejsze prace udowodniły jednak, że popełnili oni szereg błędów i naginali dane, by potwierdzić z góry przyjętą tezę - zaznaczył Fisher. Według specjalisty, homeopatia jest wskazana tylko w niektórych schorzeniach. Wiadomo na przykład, że zastosowanie homeopatii w ostrych i nawracających infekcjach górnych dróg oddechowych u dzieci pozwala ograniczyć albo całkowicie wyeliminować antybiotyki, a w alergiach skórnych - zmniejszyć zużycie lub wyeliminować kortykosteroidy - powiedział Fisher. Zaznaczył jednak, że homeopaci nie powinni odstawiać sterydów nagle, a jedynie zmniejszać ich dawkę w sytuacjach, w których leki homeopatyczne zaczynają skutkować. Nagła rezygnacja z leczenia konwencjonalnego może być groźna dla życia pacjenta, np. w przypadku astmy.

Źródła:
PAP
A. Szymański "Homeopatia domowa"
Dr. med. M. Borkowski "Homeopatia dla każdego"

Poprzedni artykuł Następny artykuł

Dodaj swoją opinię

1. 

   Emilcia_89

   Data dodania:

   30 Styczeń 2009

   No tak i znowu sporny temat:) Homeopatia ma bardzo duzo zwolennikow jak i przeciwnikow.. Lekarze maja bardzo duzo do powiedzenia na ten temat.. Ja osobiscie uwazam, ze homeopatia pomaga przy niektorych chorobach. Nie stosowalam jej, ale wyczytalam, ze przyszlym mamusiom nie szkodzi w czasie ciazy, ale lekarze tak czy tak zaznaczaja, ze nie powinno sie w czasie ciazy brac lekarstw..

2. 

   Emilcia_89

   Data dodania:

   30 Styczeń 2009

   Mimo iz czytalam rozne wypowiedzi na temat homeopatii to stwierdzam, ze jesli bedzie mi potrzebna to skorzystam z niej. Porozmawiam ze swoim lekarzem na ten temat i bede wszystko wiedziec;)

3. 

   Emilcia_89

   Data dodania:

   30 Styczeń 2009

   Wogole jakie burze byly miedzy ta dziedzina a kosciolem!! Ale chyba wszystko uciszylo sie : "10 kwietnia 2009 obchodzić będziemy po raz drugi Europejski Dzień Homeopatii. Jest to dzień święty wszystkich homeopatów, w którym ogłoszona zostanie erygacja nowej wspólnoty religijnej – Kościoła Homeopatycznego." Nie wiem po co kosciol wtraca sie w takie sprawy.. Moim zdaniem problem polega na tym, że religia w naszym kraju jest jeszcze mało "uprywatniona". Przedstawiciele Kościoła chcą angażować się czynnie nie tylko w życie jednostek, ale też w ogólnospołeczne sprawy tj. polityka, nauka, edukacja..

4. 3 z 11 opinii. Załóż konto i/lub Zaloguj się aby zobaczyć wszyskie

Swoje opinie wyrażać mogą tylko opini zarejestrowane w serwisie

Załóż konto i/lub Zaloguj się