Sezon na kleszcze

Kleszcze są to pasożytujące zewnętrznie pajęczaki, których długość ciała wynosi od jednego do kilku mm (po nassaniu zwiększa się wielokrotnie). W Polsce można spotkać 21 z 810 znanych gatunków kleszczy bytujących na łąkach, strefach przejściowych między lasami i terenami trawiastymi. Pełny cykl rozwojowy kleszczy trwa 1-3 lata, podczas którego pasożyt musi we wszystkich 3 etapach rozwojowych wyssać krew z ssaków lub ptaków. 
Wzrost temperatury powoduje wzrost aktywności kleszczy, rozpoczyna się na przełomie marca i kwietnia, największa jest w maju/czerwcu i we wrześniu i październiku, kończy się zaś na przełomie października i listopada. Łagodne zimy i wilgotne lata sprzyjają rozpowszechnieniu tych pajęczaków.
Kleszcze najczęściej wybierają na miejsce wkłucia okolice głowy, uszu, zgięcia stawów, ręce i stopy, jednakże mogą zaatakować pozostałe części ciała.
Organizując wycieczki na tereny leśno-łąkowe w okresie żerowania kleszczy należy:
ubierać się w szczelnie zakrywające jak największą powierzchnię odzież i obuwie,
chronić głowę nakryciem, np. kapeluszem z szerokim rondem,
stosować środki odstraszające owady (repelenty)
poruszać się środkiem ścieżki, omijać krzewy, wysokie trawy
nie siadać na zwalonych pniach w lesie

Po powrocie ze spacerów należy jak najszybciej dokładnie obejrzeć całe ciało ponieważ im szybciej kleszcz zostanie usunięty, tym mniejsze jest prawdopodobieństwo zakażenia boreliozą i kleszczowym zapaleniem mózgu. Warto też wyszorować dokładnie ciało pod prysznicem aby usunąć młodociane formy kleszcza.

Usuwanie kleszczy

Wgryzionego kleszcza należy złapać najlepiej pęsetą jak najbliżej skóry i zdecydowanym ruchem wyciągnąć z ciała. W przypadku, gdy kleszcz wgryzł się bardzo głęboko mogą wystąpić trudności przy samodzielnym usunięciu pasożyta, należy zgłosić się do lekarza.

Po usunięciu pajęczaka należy miejsce wgryzienia przemyć preparatem odkażającym (spirytus salicylowy, woda utleniona). Nie wolno natomiast kleszcza wykręcać, zgniatać, przypalać, smarować jakimikolwiek substancjami, gdyż może to powodować zwracanie treści pokarmowych przez kleszcze i zwiększać ryzyko zakażenia. Usunięcie żerującego kleszcza w ciągu 24 godzin od momentu wkłucia minimalizuje ryzyko zachorowania na choroby przenoszone przez kleszcze.
Kleszcze przenoszą chorobotwórcze drobnoustroje, w Polsce najczęściej dochodzi do zachorowań na kleszczowe zapalenie mózgu i boreliozę. 
Kleszczowe zapalenie mózgu (wczesnoletnie lub wiosenno-letnie zapalenie mózgu i opon mózgowo-rdzeniowych) wywołuje wirus z rodziny Flaviviridae. Człowiek może zakazić się wirusem poprzez ukąszenie przez kleszcze bądź spożycie surowego mleka pochodzącego od zakażonych krów lub kóz.
U części osób choroba może przebiegać łagodnie i tylko badanie krwi potwierdza zakażenie. W poważniejszych przypadkach przebieg jest dwufazowy. Pierwsza faza choroby pojawiająca się po 7-14 dniach od kontaktu z kleszczem ma objawy podobne do grypy. Objawy te utrzymują się około tygodnia. Druga faza choroby występuje po kilku dniach lepszego samopoczucia. Objawy to z bóle głowy, gorączką, wymioty, nudności, utrata przytomności i zespół objawów neurologicznych. W skrajnych przypadkach kleszczowe zapalenie mózgu może zakończyć się śmiercią. 
Ministerstwo Zdrowia zaleca szczepienia osobom przebywającym na terenach endemicznych: zatrudnionym przy eksploatacji lasów, stacjonującemu w lasach wojsku, rolnikom, młodzieży, odbywającej praktyki oraz turystom, uczestnikom obozów i kolonii.
Schemat szczepienia:
I dawka 0,5 ml tak wcześnie, jak to możliwe najlepiej w zimnym okresie roku 
II dawka 0,5 ml 1-3 m-ce po pierwszym szczepieniu 
III dawka 0,5 ml 9-12 m-cy po drugim szczepieniu 
2. Szczepienie przypominające.
Co trzy lata powinno się przyjąć jedno szczepienie przypominające. Na terenach zagrożonych warto zaszczepić dzieci powyżej pierwszego roku życia oraz kobiety ciężarne, ponieważ szczepienie chroni przyszłą matkę i dziecko.
Borelioza (krętkowica kleszczowa) - wielonarządowa choroba zakaźna wywoływana przez bakterie należące do krętków: Borrelia burgdorferi, Borrelia garinii, Borrelia afzelii, Borrelia japonica, przenoszona na człowieka i niektóre zwierzęta przez kleszcze z rodzaju Ixodes.
Pierwszym objawem boreliozy jest zaczerwienienie powstające w miejscu ugryzienia, może ona mieć od kilku do kilkunastu centymetrów. Drugi etap choroby charakteryzuje się objawami skórnymi i ostrymi zmianami zapalnymi narządów (stawy, serce, układu nerwowego. W trzecim etapie boreliozy następującym zwykle po roku lub nawet kilkunastu lat od zakażenia pojawiają się przewlekłe zmiany skórne, ciężkie zmiany zapalne stawów, zapalenie mózgu i opon mózgowych.
Najważniejsze jest wczesne rozpoznanie choroby i właściwe leczenie; w pierwszej fazie, zaraz po tym, jak na ciele pojawi się rumień choroba jest bardzo łatwa do wyleczenia, jeśli jednak dojdzie do późnych powikłań, leczenie staje się utrudnione.

Źródło: www.mczp.pl

Poprzedni artykuł Następny artykuł

Dodaj swoją opinię

1. 

   Emilcia_89

   Data dodania:

   19 Maj 2009

   A najgorsze bylo to, ze mialam poczatki boleriozy!!!! Na szczescie wszystko minelo:)

2. 

   Emilcia_89

   Data dodania:

   19 Maj 2009

   Niestety wokol mojego domu jest praktycznie sam las. Staram sie isc od niego jak najdalej.. W zeszlym roku latem mialam kleszcza na glowie OCHYDA!

Swoje opinie wyrażać mogą tylko opini zarejestrowane w serwisie

Załóż konto i/lub Zaloguj się