Artykuły
Szczepienia mogą uratować życie
- Dodano:
- 28 Październik 2008
- Komentarzy:
- 19
Lista obowiązkowych szczepień ochronnych dla dzieci i młodzieży jest regulowana na podstawie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o zakresie i organizacji obowiązkowych szczepień ochronnych dzieci i młodzieży (Dz. U. Nr 126, poz. 1384, z późn. zm.), a także na podstawie rozporządzeń ministra zdrowia (Dz. U. Nr 282, poz. 2018, z późn. zm.) oraz (Dz. U. Nr 282, poz. 2814, z późn. zm.). Poniżej prezentujemy Państwu pełną listę programu szczepień ochronnych.
Program Szczepień Ochronnych składa się z następujących części:
I. Kalendarz szczepień
A. Szczepienia dzieci i młodzieży według wieku
B. Szczepienia osób narażonych w sposób szczególny na zakażenie
II. Szczepienia zalecane - niefinansowane ze środków publicznych
III. Informacje uzupełniające
SZCZEPIENIA DZIECI I MŁODZIEŻY WEDŁUG WIEKU
|
|
WIEK |
SZCZEPIENIE PRZECIW |
UWAGI |
|
|
w ciągu 24 godzin po urodzeniu |
WZW typu B - domięśniowo GRUŹLICY - śródskórnie szczepionką BCG
|
Szczepienie noworodków przeciw gruźlicy winno być wykonane jednocześnie lub nie później niż w 24 godz. od szczepienia przeciw WZW typu B. |
|
|
2 miesiąc życia (po 6 tygodniach od szczepienia przeciw gruźlicy i WZW typu B) |
WZW typu B- domięśniowo BŁONICY, TĘŻCOWI, KRZTUŚCOWI - podskórnie szczepionką DTP
|
Dwie kolejne dawki szczepienia pierwotnego przeciw WZW typu B podawane są w odstępach sześciotygodniowych, trzecia dawka uzupełniająca szczepienie podstawowe po 6 miesiącach od pierwszej dawki (cykl: 0; 1; 6). Dawkę drugą szczepionki WZW typu B należy podać jednocześnie z pierwszą dawką szczepionki DTP, a dawkę trzecią jednocześnie z trzecią dawką POLIO. |
|
|
przełom 3 i 4 miesiąca życia (po 6 tygodniach od poprzedniego szczepienia) |
BŁONICY, TĘŻCOWI, KRZTUŚCOWI - podskórnie szczepionką DTP POLIOMYELITIS - podskórnie lub domięśniowo szczepionką zabitą - IPV (1,2 i 3 typ wirusa) pierwsza dawka
|
Jako pierwszą dawkę szczepienia przeciw POLIOMYELITIS stosuje się szczepionkę zabitą IPV. Podaje się ją na przełomie 3 i 4 miesiąca życia jednocześnie z drugą dawką szczepionki DTP. Pozostałe dawki szczepienia POLIO prowadzi się szczepionką żywą. Dzieciom z przeciwwskazaniami do szczepienia żywą szczepionką przeciw poliomyelitis (OPV) należy wykonać również pozostałe dawki podskórnie szczepionką zabitą (IPV) w cyklu jak szczepionką żywą. |
|
|
5 miesiąc życia (po 6 tygodniach od poprzedniego szczepienia) |
BŁONICY, TĘŻCOWI, KRZTUŚCOWI - podskórnie szczepionką DTP POLIOMYELITIS - doustnie szczepionką żywą poliwalentną OPV (1,2,3 typ wirusa) druga dawka |
Trzy kolejne dawki szczepienia podstawowego DTP podawane są w odstępach sześciotygodniowych. |
|
1 ROK ŻYCIA |
przełom 6 i 7 miesiąca życia (po 6 tygodniach od poprzedniego szczepienia) |
WZW typu B - domięśniowo POLIOMYELITIS - doustnie szczepionką żywą poliwalentną OPV (1,2,3 typ wirusa) trzecia dawka |
U dzieci z przeciwwskazaniami do szczepienia przeciw krztuścowi można: a) zastosować szczepionkę DT - według zaleceń producenta. Wówczas w 2 miesiącu życia trzeba podać domięśniowo szczepionkę przeciw WZW typu B, a po 6 tygodniach jednocześnie zaszczepić pierwszą dawką DT (podskórnie) i pierwszą dawką szczepionki POLIO (IPV -podskórnie). Po następnych 6 tygodniach podać: drugą dawkę szczepionki DT (podskórnie) i jednocześnie - drugą dawkę szczepionki POLIO (OPV - doustnie), b) rozważyć zastosowanie szczepionki DTaP (z bezkomórkową komponentą krztuścową) w cyklu jak DTP Patrz również - "Informacje uzupełniające" - część III PSO
|
|
|
12 miesiąc życia |
GRUŹLICY - śródskórnie szczepionką BCG |
Szczepienie tylko u dzieci, które w wyniku pierwszego szczepienia BCG nie mają blizny bądź mają bliznę o średnicy mniejszej niż 3 mm. U dzieci ze styczności z chorym na gruźlicę należy wykonać próbę tuberkulinową i szczepić dzieci tuberkulinoujemne w dniu odczytania próby.
|
|
2 ROK ŻYCIA |
13-14 miesiąc życia |
ODRZE - podskórnie szczepionką żywą |
Szczepienie podstawowe. Podawane w wywiadzie przebycie zachorowania na odrę - nie jest przeciwwskazaniem do szczepienia; szczepionkę należy podać po upływie dwóch miesięcy od wyzdrowienia. Zamiast szczepionki pojedynczej przeciw odrze można podać w 13-15 miesiącu życia szczepionkę potrójną przeciw odrze, śwince i różyczce zalecaną w części II PSO.
|
|
|
16-18 miesiąc życia |
BŁONICY, TĘŻCOWI, KRZTUŚCOWI - podskórnie szczepionką DTP POLIOMYELITIS - doustnie szczepionką żywą poliwalentną OPV (1,2 i 3 typ wirusa) czwarta dawka
|
Czwarta dawka, uzupełniająca szczepienie podstawowe DTP i POLIO. Dzieci, które w pierwszym roku życia otrzymały dwie dawki DT, należy zaszczepić podskórnie trzecią dawką DT. Dzieciom z przeciwwskazaniami do szczepienia żywą szczepionką przeciw poliomyelitis (OPV) należy podać podskórnie szczepionkę zabitą (IPV). |
|
OKRES PRZEDSZKOLNY |
6 rok życia |
BŁONICY, TĘŻCOWI - podskórnie szczepionką DT POLIOMYELITIS - doustnie szczepionką żywą poliwalentną OPV (1, 2 i 3 typ wirusa)
|
Pierwsza dawka przypominająca |
|
|
7 rok życia |
ODRZE - podskórnie szczepionką żywą |
Dawka przypominająca. Podawane w wywiadzie przebycie zachorowania na odrę - nie jest przeciwwskazaniem do szczepienia; szczepionkę należy podać po upływie dwóch miesięcy od wyzdrowienia. Zamiast szczepionki pojedynczej przeciw odrze można podać szczepionkę potrójną przeciw odrze, śwince i różyczce zalecaną w części II PSO.
|
|
|
po 6 tygodniach od szczepienia przeciw ODRZE
|
GRUŹLICY - śródskórnie szczepionką BCG |
Szczepienie bez próby tuberkulinowej. U dzieci ze styczności z chorym na gruźlicę należy wykonać próbę tuberkulinową i szczepić dzieci tuberkulinoujemne w dniu odczytania próby.
|
|
|
11 rok życia |
POLIOMYELITIS - doustnie szczepionką żywą poliwalentną OPV (1, 2 i 3 typ wirusa)
|
Druga dawka przypominająca |
|
SZKOŁA PODSTAWOWA I GIMNAZJUM
|
12 rok życia |
GRUŹLICY - śródskórnie szczepionką BCG |
Tylko dzieci z ujemnym wynikiem próby tuberkulinowej Mantoux. Szczepienie należy wykonać w dniu odczytania próby. |
|
|
13 rok życia
|
RÓŻYCZCE - podskórnie |
Tylko dziewczęta |
|
|
14 rok życia |
WZW typu B - domięśniowo 3-krotnie w cyklu 0; 1; 6 miesięcy
|
Szczepienie należy podać młodzieży rozpoczynającej naukę w gimnazjum (I lub II klasa). Nie należy szczepić osób szczepionych wcześniej podstawowo, np. w ramach szczepień zalecanych. |
|
|
|
BŁONICY, TĘŻCOWI - podskórnie szczepionką Td |
Druga dawka przypominająca. Szczepienie można podać jednocześnie (tzn. w tym samym dniu) ze szczepieniem przeciwko WZW typu B. |
|
SZKOŁA PONADPODSTAWOWA
|
19 rok życia lub ostatni rok nauki w szkole |
BŁONICY, TĘŻCOWI - podskórnie szczepionką Td |
Trzecia dawka przypominająca; nie powinna być podana wcześniej niż po upływie 3 lat od ostatniej dawki szczepionki DT lub Td |
SZCZEPIENIA OSÓB NARAŻONYCH W SPOSÓB SZCZEGÓLNY NA ZAKAŻENIE
|
SZCZEPIENIE PRZECIW
|
OSOBY PODLEGAJĄCE SZCZEPIENIU |
UWAGI |
|
GRUŹLICY śródskórnie szczepionką BCG |
- tuberkulinoujemni studenci akademii medycznych i uczniowie policealnych szkół medycznych (w pierwszym miesiącu nauki) niezbadani próbami tuberkulinowymi w ciągu ostatnich 12 miesięcy
|
Szczepienie należy wykonać w dniu odczytania próby tuberkulinowej Mantoux |
|
WZW typu B - domięśniowo |
- pracownicy wykonujący zawody medyczne o wysokim ryzyku zakażenia, - uczniowie średnich i policealnych szkół medycznych oraz studenci akademii medycznych w ciągu pierwszego roku szkolnego/akademickiego, - osoby z bliskiego otoczenia chorych na WZW typu B i nosicieli HBV (domownicy oraz osoby przebywające w zakładach opiekuńczych, wychowawczych i zakładach zamkniętych)
|
Szczepienia podstawowe wg schematu: 0; 1; 6 miesięcy
Pojedyncze dawki przypominające: w odstępach co 5 lat tylko dla pracowników służby zdrowia narażonych w sposób szczególny na zakażenie. |
|
BŁONICY - podskórnie szczepionką monowalentną (d, D) lub skojarzoną ze szczepionką przeciw TĘŻCOWI (Td, DT) |
- osoby ze styczności z chorymi na błonicę, - pracownicy służby zdrowia, personel zatrudniony w ośrodkach dla uchodźców, wytypowani funkcjonariusze Policji, osoby zatrudnione na przejściach granicznych oraz przy obsłudze pasażerów w komunikacji lotniczej, kolejowej i autobusowej na trasach międzynarodowych w kierunku wschodnim, - osoby wyjeżdżające do państw, w których występują zachorowania na błonicę, - osoby w wieku 20-29 lat ze wschodnich województw przygranicznych
|
W szczepieniach przypominających należy podać: - osobom w wieku do 30 lat - jedną dawkę d (Td) - osobom w wieku 30 lat i starszym -jedną dawkę d (Td), a po miesiącu drugą dawkę d (Td) - dzieciom - jedną dawkę DT lub D, zależnie od wskazań. |
|
TĘŻCOWI -podskórnie szczepionką zabitą
|
ze wskazań indywidualnych osoby, które uległy zranieniu |
Liczba dawek zależna od daty i cyklu poprzedniego szczepienia; w uodpornieniu czynno-biernym podaje się także antytoksynę tężcową. |
|
WŚCIEKLIŹNIE - domięśniowo szczepionką zabitą |
ze wskazań indywidualnych osoby podejrzane o zakażenie wirusem wścieklizny (pokąsane przez zwierzęta podejrzane o wściekliznę, dzikie lub nieznane); szczepienie w wytypowanych punktach szczepień
|
Cykl szczepień według zaleceń producenta. W uodpornieniu czynno-biernym podaje się także surowicę lub swoistą immunoglobulinę przeciw wściekliźnie. |
|
DUROWI BRZUSZNEMU - podskórnie szczepionką Ty lub TyTe |
decyzję podejmuje wojewódzki inspektor sanitarny zależnie od lokalnej sytuacji epidemiologicznej |
Szczepienie podstawowe według schematu: 0; 1; 12 miesięcy. Pojedyncze dawki przypominające: w odstępach co 3 - 5 lat.
|
SZCZEPIENIA ZALECANE - NIEFINANSOWANE ZE ŚRODKÓW PUBLICZNYCH
|
SZCZEPIENIA PRZECIW
|
ZALECANE OSOBOM |
UWAGI |
|
WZW typu B domięśniowo - dawkowanie i cykl szczepień wg wskazań producenta szczepionki |
- dzieciom i młodzieży, nieobjętym dotąd szczepieniami obowiązkowymi, - osobom, u których ryzyko zakażenia wynika z narażenia na ekspozycje związane z przerwaniem ciągłości tkanek lub kontakty seksualne
|
zaleca się szczepionki rekombinowane |
|
WZW typu A domięśniowo - dawkowanie i cykl szczepień wg wskazań producenta szczepionki
|
- dzieciom w wieku przedszkolnym, szkolnym i młodzieży; szczególnie zalecane dzieciom rozpoczynającym naukę w szkole podstawowej, które nie chorowały na WZW typu A, - osobom wyjeżdżającym do krajów o wysokiej zapadalności na WZW typu A, - osobom zatrudnionym przy produkcji i dystrybucji żywności
|
|
|
ODRZE, ŚWINCE, RÓŻYCZCE -podskórnie - jedną dawką szczepionki skojarzonej
|
- dzieciom w wieku 13-15 miesięcy oraz w 7 roku życia zamiast obowiązkowego szczepienia przeciw odrze; podawane w wywiadzie przebycie zachorowań na odrę, świnkę lub różyczkę - nie jest przeciwwskazaniem do szczepienia; szczepionkę należy podać po upływie 2 miesięcy od wyzdrowienia
|
Rekomendowane są szczepionki: zawierające atenuowany szczep świnkowy inny niż Urabe AM-9 |
|
ŚWINCE - podskórnie - jedną dawką szczepionki pojedynczej
|
- dzieciom od 13 miesiąca życia nieszczepionym przeciw śwince (szczepionkami skojarzonymi); podawane w wywiadzie przebycie zachorowania na świnkę nie jest przeciwwskazaniem do szczepienia; szczepionkę należy podać po upływie 2 miesięcy od wyzdrowienia
|
szczepionki: zawierające atenuowany szczep świnkowy inny niż Urabe AM-9 |
|
GRYPIE - dawkowanie i cykl szczepień według wskazań producenta szczepionki
|
ze wskazań klinicznych i indywidualnych: - przewlekle chorym (astma, cukrzyca, niewydolność układu krążenia, oddychania, nerek), - w stanach obniżonej odporności, - w podeszłym wieku, ze wskazań epidemiologicznych: - pracownikom służby zdrowia, szkół, handlu, transportu, budownictwa oraz osobom narażonym na kontakty z dużą liczbą ludzi bądź pracującym na otwartej przestrzeni
|
Szczepionki ważne są tylko jeden rok ze względu na coroczne zmiany składu według zaleceń Światowej Organizacji Zdrowia. |
|
KLESZCZOWEMU ZAPALENIU MÓZGU - dawkowanie i cykl szczepień wg wskazań producenta szczepionki
|
- przebywającym na terenach o nasilonym występowaniu tej choroby: osobom zatrudnionym przy eksploatacji lasu, stacjonującemu wojsku, rolnikom, młodzieży odbywającej praktyki oraz turystom i uczestnikom obozów i kolonii
|
|
|
Zakażeniom wywoływanym przez HAEMOPHILUS INFLUNZAE typ b - domięśniowo lub podskórnie - dawkowanie i cykl szczepień wg wskazań producenta szczepionki
|
- dzieciom od drugiego miesiąca życia dla zapobiegania zapaleniom opon mózgowo-rdzeniowych, posocznicy, zapaleniom nagłośni itp. Jeżeli szczepienie stosuje się w pierwszym roku życia dziecka, najlepiej pierwszą dawkę podać jednocześnie ze szczepionkami WZW B i DTP, drugą z DTP i POLIO (IPV), natomiast dawkę trzecią ze szczepionkami DTP i POLIO (OPV)
|
|
|
BŁONICY, TĘŻCOWI- podskórnie - dawkowanie i cykl szczepień wg wskazań producenta szczepionki
|
- osobom dorosłym (szczepionym podstawowo) pojedyncze dawki przypominające co 10 lat, a nieszczepionym w przeszłości - szczepienie podstawowe
|
|
|
RÓŻYCZCE - podskórnie - dawkowanie i cykl szczepień wg wskazań producenta szczepionki |
- młodym kobietom, zwłaszcza pracującym w środowiskach dziecięcych (przedszkola, szkoły, szpitale, przychodnie), dla zapobiegania różyczce wrodzonej. Nie wolno szczepić w okresie ciąży. Przez trzy miesiące po szczepieniu nie należy zachodzić w ciążę
|
|
|
ŻÓŁTEJ GORĄCZCE I INNYM CHOROBOM
|
- wyjeżdżającym za granicę, według wymogów kraju docelowego oraz Międzynarodowych Przepisów Zdrowotnych. Szczegółowych informacji udzielają wojewódzkie stacje sanitarno-epidemiologiczne
|
Wszystkie szczepionki stosowane w punktach szczepień dla wyjeżdżających za granicę są zarejestrowane w Polsce. |
INFORMACJE UZUPEŁNIAJĄCE
A. SZCZEPIENIA PRZECIW WIRUSOWEMU ZAPALENIU WĄTROBY TYPU B (WZW typu B)
1. Szczepienia noworodków prowadzone są trzema dawkami szczepionki w cyklu: 0; 1; 6 miesięcy. Pierwsza dawka podawana jest w ciągu 24 godzin po urodzeniu (najlepiej w ciągu 12 godzin), jednocześnie ze szczepieniem przeciw gruźlicy. Druga dawka szczepienia pierwotnego po 6 tygodniach od poprzedniej, jednocześnie ze szczepieniem przeciw błonicy, tężcowi i krztuścowi. Trzecia dawka, uzupełniająca szczepienie podstawowe po 6 miesiącach od pierwszej dawki, jednocześnie ze szczepieniem przeciw poliomyelitis (OPV).
2. Szczepienia młodzieży w 14 roku życia (gimnazjaliści). Szczepienie należy wykonać dawką dla dzieci w cyklu 0; 1; 6 miesięcy w czasie nauki w I lub II klasie (pełny cykl szczepienia powinien być zakończony przed ukończeniem 15 roku życia). Szczepienia należy rozpoczynać wiosną u uczniów klasy I, podając przed wakacjami dwie dawki, a dawkę trzecią - jesienią (w klasie II) (u młodzieży, która ukończy 15 rok życia przed podaniem trzeciej dawki, należy zastosować szczepionkę w dawce dla dorosłych lub dla dzieci, w zależności od wskazań producenta).
3. Szczepienia osób z bliskiego otoczenia chorych na wzw typ B i nosicieli HBV narażonych w sposób szczególny na zakażenie (domownicy oraz osoby przebywające w zakładach opiekuńczych, wychowawczych i zakładach zamkniętych) wykonywane są trzema dawkami szczepionki w cyklu: 0; 1; 6 miesięcy. Nie przewiduje się podawania dawek przypominających osobom z tych grup ryzyka.
4. Pracownikom wykonującym zawody medyczne o wysokim ryzyku zakażenia HBV, szczepionym podstawowo przed 5 laty lub wcześniej, należy podawać dawkę przypominającą co 5 lat.
5. Szczepienie innych osób narażonych zawodowo na zakażenie może być wykonywane zgodnie z art. 5 i art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. f) ustawy z dnia 27 czerwca 1997 r. o służbie medycyny pracy (Dz. U. Nr 96, poz. 593 z późn. zm.). Szczepienia zgodnie z art. 22 pkt 2 wspomnianej ustawy mogą być finansowane przez pracodawców.
B. SZCZEPIENIE PRZECIW ODRZE
1. Szczepienie przypominające w 7 roku życia należy wykonać przed przypadającym w tym samym roku życia szczepieniem przeciw gruźlicy, ze względu na długie gojenie się zmian po szczepieniu przeciw gruźlicy.
2. Zaleca się uzupełnienie dawki przypominającej szczepienia przeciw odrze dzieciom w 8-15 roku życia, które nie otrzymały jej we właściwym terminie.
C. SZCZEPIENIA PRZECIW ODRZE, ŚWINCE I RÓŻYCZCE
1. Szczepienie szczepionką potrójną przeciw odrze, śwince i różyczce można podać według wskazań dla szczepień zalecanych (część II PSO) w miejsce podstawowego szczepienia przeciw odrze w 2 roku życia oraz w miejsce uzupełniającego szczepienia przeciw odrze w 7 roku życia.
2. U dzieci, które nie są szczepione szczepionką potrójną, można zastosować monowalentną szczepionkę przeciw śwince, najlepiej jednocześnie ze szczepieniem przeciw odrze.
D. PRÓBY TUBERKULINOWE I SZCZEPIENIA PRZECIW GRUŹLICY
1. Próbę tuberkulinową przed szczepieniem BCG u dzieci zdrowych, niepozostających w styczności z chorym na gruźlicę, należy wykonywać dopiero od 12 roku życia .
2. Studenci akademii medycznych i uczniowie policealnych szkół medycznych rozpoczynający naukę i niezbadani próbami tuberkulinowymi w ciągu ostatnich 12 miesięcy powinni wykonać to badanie w pierwszym miesiącu nauki, a osoby tuberkulinoujemne - poddać się szczepieniu.
E. SZCZEPIENIA PRZECIW POLIOMYELITIS
1. Zgodnie z zaleceniami Polskiego Komitetu Certyfikacji Eradykacji Poliomyelitis, w celu wyeliminowania zachorowań towarzyszących szczepieniom, wprowadzono dla wszystkich niemowląt szczepionkę zabitą (IPV) jako pierwszą dawkę szczepienia. Podaje się ją podskórnie lub domięśniowo, na przełomie 3 i 4 miesiąca życia (po 6 tygodniach od szczepienia poprzedniego), jednocześnie z drugą dawką szczepienia przeciw błonicy, tężcowi i krztuścowi.
2. Pozostałe dawki szczepienia prowadzone są szczepionką żywą (OPV) doustnie.
3. Dzieci mające przeciwwskazania do szczepienia szczepionką żywą (OPV) powinny otrzymać pozostałe dawki szczepienia szczepionką zabitą (IPV) podskórnie, w cyklu jak szczepionką żywą.
Zaleca się prowadzenie tych szczepień w konsultacyjnych poradniach szczepień.
Szczepionka IPV przeznaczona do szczepień kolejnymi dawkami może być zamawiana przez wojewódzkie stacje sanitarno-epidemiologiczne dla poradni konsultacyjnej lub na wniosek indywidualny.
F. SZCZEPIENIA PRZECIW BŁONICY, TĘŻCOWI I KRZTUŚCOWI
1. Szczepienia przeciw błonicy, tężcowi i krztuścowi prowadzone są szczepionką DTP, trzykrotnie w odstępach co 6 tygodni w pierwszym roku życia (szczepienie pierwotne) oraz jeden raz w 2 roku życia (szczepienie uzupełniające).
Pierwsza dawka szczepionki podawana jest w 2 miesiącu życia, po 6 tygodniach od szczepienia przeciw gruźlicy i WZW B, jednocześnie z drugą dawką szczepionki przeciw WZW B. Druga dawka - na przełomie 3 i 4 miesiąca życia (po 6 tygodniach od szczepienia poprzedniego), jednocześnie ze szczepionką zabitą przeciw poliomyelitis (IPV). Trzecia dawka - w 5 miesiącu życia (po 6 tygodniach od szczepienia poprzedniego), jednocześnie ze szczepionką żywą przeciw poliomyelitis (OPV). Dawka czwarta - w 16-18 miesiącu życia, jednocześnie ze szczepionką żywą przeciw poliomyelitis (OPV).
2. Dzieciom z przeciwwskazaniami do szczepienia szczepionką komórkową przeciw krztuścowi, które według opinii lekarza mogłyby być szczepione szczepionką acelularną (DTPa), można podać tę szczepionkę według zaleceń producenta (szczepienie odpłatne - preparaty zarejestrowane podano w pkt I.).
3. Dzieciom nieszczepionym przeciw krztuścowi z powodu przeciwwskazań, które już zostały uodpornione szczepionką DT, można, po ustąpieniu przeciwwskazań w stopniu umożliwiającym uzupełnienie odporności przeciw krztuścowi przy użyciu szczepionki acelularnej, zastosować pojedynczą szczepionkę przeciw krztuścowi (Pa) według zaleceń producenta. Szczepionka dostarczana jest tylko w drodze importu indywidualnego.
G. ORGANIZACJA SZCZEPIEŃ
1. Przeprowadzanie szczepień dzieci w wieku szkolnym na jesieni, tj. u rozpoczynających naukę, jest uzasadnione względami merytorycznymi:
* wyprzedza sezonową zwyżkę zachorowań (styczeń - maj następnego roku kalendarzowego),
* chroni dzieci w nowym środowisku przed zakażeniami kontaktowymi,
* dopiero na jesieni większość dzieci urodzonych w tym samym roku osiąga wiek wskazany w programie szczepień ochronnych.
Jeżeli duża koncentracja szczepień utrudnia ich wykonanie albo przemawiają za tym ważne względy organizacyjne, część szczepień (zwłaszcza u dzieci kończących szkoły podstawowe lub ponadpodstawowe) można przeprowadzić w I połowie roku kalendarzowego. Wówczas należy szczepić wcześniej (przed wakacjami) dzieci kończące określony wiek w danym roku kalendarzowym - tzn. dopuszcza się wcześniejsze o około pół roku wykonywanie szczepień u dzieci w wieku szkolnym, a nie przekładanie ich na kolejny rok kalendarzowy.
2. Określony w części I.A PSO wiek dziecka należy rozumieć jak w przykładzie: dziecko, które ukończyło 3 lata jest w czwartym roku życia.
H. ODSTĘPY MIĘDZY SZCZEPIENIAMI
Przypomina się, że skracanie odstępów między dawkami szczepionek bardziej pogarsza skuteczność szczepienia niż ich wydłużanie. Zgodnie z zaleceniami Komisji Epidemiologicznej Rady Sanitarno-Epidemiologicznej przy Głównym Inspektorze Sanitarnym zalecany odstęp między podaniem szczepionek nieżywych (zabitych, anatoksyn i innych) nie powinien być krótszy niż 4 tygodnie, natomiast odstęp między szczepionkami żywymi powinien wynosić nie mniej niż 6 tygodni.
Po niżej wymienionych rodzajach szczepionek można rozpocząć kolejne szczepienia po upływie co najmniej:
|
po podaniu szczepionki |
można podać żywą zabitą
|
|
|
|
|
żywej |
6 tyg. |
4 tyg. |
Szczepionki żywe: |
- wirusowe: OPV, przeciw odrze, śwince, różyczce, żółtej gorączce; |
|
|
|
|
|
- bakteryjne: BCG |
|
zabitej |
4 tyg. |
4 tyg. |
Szczepionki nieżywe: (zabite, anatoksyny |
- wirusowe: IPV, przeciw wzw B i A, wściekliźnie, grypie, k.z.m. |
|
|
|
|
i inne) |
- bakteryjne: DTP, DT, Td, D, Te, TyTe, Ty, Hib i przeciw cholerze. |
Opinie internautów
Dodaj opinię
Swoje opinie wyrażać mogą tylko opini zarejestrowane w serwisie
Załóż konto i/lub Zaloguj się
Emilcia_89
W koncu znalazłam porządny kalendarz szczepien;) I to na stronie na ktorej teraz codziennie jestem =)
julcia2222
Super kalendarz, bardzo mi się teraz przyda. Dziękuję ;)
Emilcia_89
Akurat dzisiaj bylam z moja Lenka na szczepieniu:) Dobrze ze jest tutaj zamieszczony ten kalendarz. Teraz przynajmniej wiem kiedy pojsc do szczepienia z nia, na co bedzie szczepiona i w jakich ilosciach:) Moge sie przygotowac:)
3 z 19 opinii. Załóż konto i/lub Zaloguj się aby zobaczyć wszyskie