Iniekcje podskórne 
Iniekcje podskórne wykonuje się w ramię, brzuch, udo oraz okolicę łopatki. Maksymalnie można podać 2 ml roztworu. Igłę wprowadza się pod kątem 45° we wcześniej utworzony wzgórek skórny.
Iniekcje sródskórne 
Iniekcje śródskórne wykonuje się w grzbietową część przedramienia. Maksymalnie można podać 0,1 ml roztworu. Igłę wprowadza się pod kątem 5-10° Iniekcje śródskórne stosuje się przy testach uczuleniowych lub próbie tuberkulinowej.
Iniekcje domięśniowe 
Iniekcje domięśniowe wykonuje się w duże mięśnie, słabo unerwione, najczęściej są to mięsień pośladkowy przedni lub większy, miesień czworogłowy uda, mięsień dwugłowy ramienia (biceps). Maksymalnie można podać 5 ml roztworu. Igłę wprowadza się pod kątem 90° po poprzednim naciągnięciu skóry. Przed podaniem leku należy wykonać próbę aspirowania, aby upewnić się, że koniec igły nie jest położony w świetle naczynia. Iniekcje domięśniowe są najczęściej wykonywanymi, stosuje się je podczas podawania wielu leków.
Iniekcje dożylne 
Iniekcje dożylne wykonuje się w większe żyły, najczęściej w okolicach zgięcia łokciowego, nadgarstka, grzbietowej części dłoni, czasami nakłuwa się żyły na grzbietowej części stopy. Nie ma maksymalnej ilości roztworu jaką możemy podać w iniekcji dożylnej. Igłę wprowadza się w światło żyły i wolno wprowadza się roztwór. Najczęściej do iniekcji dożylnej stosuje się wenflon, który zapewnia stały kontakt z żyłą i ułatwia podawanie leku.